Informacje dla autorów

Redakcja nie zwraca materiałów nie zamówionych. Decyzja o opublikowaniu tekstu uzależniona jest od opinii recenzentów. Redakcja zastrzega sobie prawo skracania tekstów przeznaczonych do druku. Teksty powinny być przesyłane w dwóch egzemplarzach wraz z wersją elektroniczną.

Zasady recenzowania publikacji w czasopismach
(Zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, obowiązują od roku 2012).

1. Do oceny każdej publikacji powołuje się co najmniej dwóch niezależnych recenzentów spoza jednostki.
2. W przypadku tekstów powstałych w języku obcym, co najmniej jeden z recenzentów jest afiliowany w instytucji zagranicznej innej niż narodowość autora pracy.
3. Rekomendowanym rozwiązaniem jest model, w którym autor(zy) i recenzenci nie znają swoich tożsamości (tzw. double-blind review proces).
4. W innych rozwiązaniach recenzent musi podpisać deklarację o niewystępowaniu konfliktu interesów; za konflikt interesów uznaje się zachodzące między recenzentem a autorem:
– bezpośrednie relacje osobiste (pokrewieństwo, związki prawne, konflikt),
– relacje podległości zawodowej,
– bezpośrednia współpraca naukowa w ciągu ostatnich dwóch lat poprzedzających przygotowanie recenzji.
5. Recenzja musi mieć formę pisemną i kończyć się jednoznacznym wnioskiem co do dopuszczenia artykułu do publikacji lub jego odrzucenia.
6. Zasady kwalifikowania lub odrzucenia publikacji i ewentualny formularz recenzencki są podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej czasopisma lub w każdym numerze czasopisma.
7. Nazwiska recenzentów poszczególnych publikacji/numerów nie są ujawniane; raz w roku czasopismo podaje do publicznej wiadomości listę recenzentów współpracujących.

Formularz recenzji – format doc
UWAGA: Redakcja nie przyjmuje i nie kieruje do recenzji artykułów, które nie są przygotowane zgodnie z instrukcją dla autorów.

Oświadczenie autora dołączane do składanego artykułu – format pdf

Oświadczenie
W trosce o rzetelność naukową i jakość publikowanych artykułów Wydawnictwo wdraża procedurę zabezpieczającą przed zjawiskiem ghostwriting. Zarówno zjawisko „ghostwriting” jak i „guest authorship” są przejawem nierzetelności naukowej.

„Ghostwriting” – autor/współautor publikacji wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, nie ujawnia jednak swojego udziału jako jeden z autorów lub nie wymienia się jego roli w podziękowaniach zamieszczonych w publikacji.

„Guest authorship” – udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem/współautorem publikacji.

Redakcja informuje, że wszelkie wykryte przypadki „ghostwriting” i „guest authorship” będą demaskowane, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów, a także będą dokumentowane wszelkie ujawnione przejawy nierzetelności naukowej.

Informacje dla Autorów
(instrukcja dla autorów tekstów medycznych znajduje się na końcu strony)

Formatowanie i redagowanie
Tekst artykułu powinien być złożony pismem Times New Roman o wielkości 12 punktów z interlinią 1,5. Terminy i wyrażenia obcojęzyczne oraz tytuły artykułów i książek należy pisać kursywą (italic). Nie należy stosować wytłuszczeń (bold). Nie należy stosować podkreśleń. Prosimy o konsekwentne stosowanie skrótów (np., r., w. itp.) w całym artykule. Jeśli artykuł podzielony jest śródtytułami na części, to prosimy rozpocząć od „Wprowadzenia”, a na końcu umieścić „Podsumowanie”. Nie ma potrzeby numerowania śródtytułów.

Literatura
Odwołania do literatury w tekście należy umieszczać w nawiasie jako nazwisko autora z datą publikacji i, po dwukropku, numerem strony np. (Brodowicz 1996: 15) lub w przypadku wielu autorów nazwisko pierwszego i zwrot et al. pismem pochylonym (italic) (Nowacki et al. 1970: 25).
Na końcu artykułu należy wypisać wszystkie publikacje w porządku alfabetycznym w rozdziale Literatura/Bibliografia. Jeśli występuje kilka publikacji tego samego autora, pozycje w spisie literaturypowinny być chronologiczne. Nie należy numerować poszczególnych pozycji bibliograficznych.
– Nazwisko Inicjał imienia, Tytuł książki, Wydawca, Miasto Rok (nie oddzielać miasta od roku wydania przecinkiem).
– Nazwisko Inicjał, Tytuł artykułu, „Tytuł Pisma” Rok wydania, numer, numery stron od–do.
– Nazwisko Inicjał imienia, Tytuł referatu, Nazwa konferencji, organizator, miejsce konferencji, rok.

Przykłady:
Davies N., Europa. Rozprawa historyka z historią, Kraków 1998.
Dynastie Europy, red. A. Mączak, Wrocław 1997.
Geremek B., Więź i poczucie wspólnoty w średniowiecznej Europie, [w:] Dziesięć wieków Europy. Studia z dziejów kontynentu, red. J. Żarnowski, Warszawa 1983.
Golka M., Wielokulturowość w kontekście globalizacji, „Sprawy Narodowościowe” 1999, s. 14–15.
Porębski A., Wielokulturowość Szwajcarii w procesie zmiany, „Krakowskie Studia Międzynarodowe” 2005, nr 4.
Porębski A., Wielokulturowość Szwajcarii w procesie zmiany. Szkic analizy, [w:] Wzory wielokulturowości we współczesnym świecie, red. K. Golemo, T. Paleczny, E. Wiącek, Kraków 2006.

Ilustracje
Rysunki, wykresy i fotografie powinny być dostarczone na dyskietkach, płytach CD lub pocztą elektroniczną w formie zeskanowanej lub jako elektroniczny plik w jednym z formatów: *.bmp, *.tif, lub *.psd.
Ilustracje zaczerpnięte z innych prac i podlegające ochronie prawa autorskiego powinny być opatrzone informacją bibliograficzną w postaci odsyłacza do literatury, umieszczonego w podpisie rysunku (np. Źródło: N. Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią, Kraków 1998, s. 123).

Tabele
Tabele należy umieszczać możliwie blisko powołania i numerować kolejno. Tabele tworzy się stosując polecenie: Wstawianie – Tabela. Wskazane jest unikanie skrótów w rubrykach (kolumnach) tabel. Tekst w tabeli powinien być złożony pismem mniejszym niż podstawowy. Ewentualne objaśnienia należy umieścić w linii bezpośrednio pod tabelą, a nie w samej tabeli.

Przypisy
Przypisy dolne należy tworzyć, stosując polecenie: Odwołania / Wstaw przypis dolny. W polu, które pojawi się na dole kolumny, wpisuje się tekst przypisu (pismo wielkości 8–9 pkt.). W przypisach do oznaczania powtórzeń można stosować terminologię łacińską lub polską, czyli: op. cit., ibidem (tamże), idem (tenże), eadem (taż). Bezwzględnie należy jednak zadbać o konsekwentny zapis i nie mieszać zapisu łacińskiego z polskim. Po adresie strony internetowej podaje się w nawiasie datę dostępu. W zapisie dat generalnie używa się cyfr arabskich.

Instrukcja dla autorów tekstów medycznych